Winaars Anonieme Nationale Gedichtenwedstrijd

NUMMER 1: 'Misbruik' van Gerwin van der Werf

Met de pen roer ik mijn koffie
met de schaar krab ik mijn kop
met een mouw veeg ik mijn snot weg
dweil met mijn sok een melkvlek op

Mijn nagel drukt in 't tafelblad
een diepe kloof groeit daar gestaag
woorden weeg ik met het vreten
dat retour komt uit mijn maag

Met mijn tanden bijt ik splinters
uit de poten van mijn stoel
uit mijn tenen vloek ik psalmen
tot ik er niets meer bij voel

Zelfhaat weeg ik bij het opstaan
in jouw levenloze blik
woede meet ik met mijn knokkels
en mijn schaamte met mijn pik

Licht verpulver ik met vuurwerk
herrie met een spijkerboor
waanzin smoor ik in mijn verzen
waar zijn die dingen anders voor?


----------------------------------
NUMMER 2: DE MIRANDABAD van René Guljé
Voor M. Th.

Vannacht liet ik mij weer beklemmen
Door zuurjood, Vana, Riedel en bus E.
Het pijpenkrullenmeisje nam me mee
Om heel ver weg te leren zwemmen.

De baders staan als slachtvee iun de rij
- op woensdag is het stuiverdag -
te wachten tot zij door de beugel kunnen.
Hier doet men alles wat niet mag.

Het vleesmes van de angst steekt in mijn badtas.
In dit spookhuis met wel honderd deuren
Kan weet ik wat en nog veel meer gebeuren:
Er liggen nu al dode mensen in het gras.
Dus wijk ik geen seconde van haar zij:
Ik hoor bij haar, zij past op mij.

----------------------------------

NUMMER 3: LET THEM EAT CAKE van Dennis Gaens

Ouders praten met andere ouders; aan hun handen kinderen
die de tijd meten in plakkerigheid en ongeduldig hun vingers
uitstrekken naar de volgende attractie.

Mijn vingertoppen jeuken.

Bij de botsauto’s draait Danny sjekkies met één hand. Met de
andere houdt hij zich in evenwicht op de bumper van een auto
waarin een meisje van zestien zit. Aan zijn lippen hangen
stukjes vloei die geen speeksel kan losweken.

Er worden constant muntjes in grijpers gegooid.

De open van de draaimolenpaarden blijven je volgen, waar je
ook naartoe gaat. Jongetjes in vluchtauto’s toeteren vergeefs
achter ronddraaiende koffiekopjes. Eve verder wil een
vliegtuig niet opstijgen en staakt de piloot zijn pogingen na een
vooraf overeengekomen aantal rondjes.

Om hier te overleven moet je kleurenblind worden.

Er komt een dag dat iedereen een standpunt in moet nemen;
een dat veilig, noch politiek, noch populair is. Omdat het moet.
Ik zoek iets schoons om suikerspinnen mee te roeren.